ထား၀ယ္ဆိပ္ကမ္းအိပ္မက္ ထုိင္းတို႔စြန္႔လႊတ္သင့္

ၿပီးခဲ့သည့္လအတြင္း ထုိင္း၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ယင္လပ္ခ္ရွင္နာ၀ပ္ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံသုိ႔ သြားေရာက္ခဲ့ၿပီး ခ်က္ခ်င္းဆုိသလုိပင္ ဂ်ပန္၀န္ ႀကီးခ်ဳပ္ ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႔ လာေရာက္ေသာ ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ ခရီးစဥ္မ်ားမွေန၍ ထား၀ယ္ဆိပ္ကမ္းစီမံကိန္းအတြက္ ဂ်ပန္ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈမ်ား လာေရာက္ေတာ့မည္မဟုတ္ျခင္းကုိ တစ္ႀကိမ္တည္းႏွင့္အၿပီး အခ်က္ျပလုိက္ျခင္းလည္းျဖစ္ပါသည္။

ယခုအခ်ိန္သည္ ထား၀ယ္မွ ထြက္ခြာရန္ အခ်ိန္ပင္ျဖစ္သည္။ ထုိင္းအာဏာပိုင္တို႔သည့္ ႏုိင္ငံတြင္း၌ပင္ အျခားေသာ အလွည့္အေျပာင္းျဖစ္မည့္ ဆိပ္ကမ္းသစ္တည္ေဆာက္ေရးနည္းဗ်ဴဟာ တစ္ခုကို ရွာေဖြရန္ လုိအပ္ေနပါသည္။

အခ်ိန္တိုင္းလုိပင္ ဂ်ပန္တုိ႔ထံမွ မဟုတ္ဘဲ ထုိင္းအစုိးရထံမွ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ သတင္းေကာင္းမ်ား အမ်ားအျပားရိွေနသည္။ ၿပီးခဲ့သည့္အပတ္က အာရွ၏ အနာဂတ္ဆုိင္ရာ ႏုိင္ငံတကာကြန္ဖရင့္တစ္ခုကုိ တက္ေရာက္ရန္အတြက္ တုိက်ိဳသို႔ မစၥယင္လပ္ သြားေရာက္ခဲ့သည့္ ထိုခရီးစဥ္အတြင္းႏွင့္ ခရီးစဥ္ေနာက္တြင္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ႏွင့္ ၀န္ႀကီးအဖဲြ႕၀င္မ်ားသည္ ဂ်ပန္စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားက ထား၀ယ္စီမံကိန္းကို စိတ္၀င္စားေနခဲ့ေၾကာင္း ၊ ထုိင္း၏ ႀကီးမားလွသည့္ အေျခခံအေဆာက္အအံုဆိုင္ရာ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈမ်ား၊ ေရလႊမ္းမုိးမႈတားဆီးေရး စီမံကိန္းမ်ားကိုလည္း စိတ္၀င္စားေနပါေၾကာင္း အခိုင္အမာအတည္ျပဳလ်က္ရွိခဲ့သည္။ သုိ႔ ေသာ္ မီဒီယာပိုင္းကမူ ထား၀ယ္စီမံကိန္းကုိ ဂ်ပန္ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံသူတုိ႔ မ်က္စိက်ျခင္းရိွ၊ မရိွကို ထိေရာက္စြာ သက္ေသမျပႏုိင္ခဲ့ပါ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ထုိင္းအစိုးရေခါင္းေဆာင္မ်ားက ထား၀ယ္အေၾကာင္းေျပာသမွ်မွာ တစ္ဖက္သတ္အျမင္ျဖင့္ သတင္းေပးပို႔မႈမ်ားသာျဖစ္ေနေတာ့သည္။ အမွန္ေတာ့ ထား၀ယ္မွာ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေသဆံုးေနၿပီး သီလ၀ါစီမံကိန္းကသာ တကယ့္ထား၀ယ္ကဲ့သုိ႔ျဖစ္ေနပါသည္။

ႏွစ္ေပါင္း ၃၆ ႏွစ္အတြင္း ျမန္မာသုိ႔ ပထမဆံုးလာေရာက္ခဲ့သည့္ ဂ်ပန္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္ခဲ့ေသာ မစၥတာအာေဘး၏ ခရီးစဥ္သည္ ထုိင္းကို အမွန္တကယ္ ထုိးႏွက္ခ်က္ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ ဂ်ပန္သည္ ျမန္မာသို႔ ေထာက္ပံ့မႈအသစ္မ်ား၊ သက္သာေသာ အတုိးႏႈန္းႏွင့္ေခ်း
ေငြမ်ားအျပင္ ယခင္ အေႂကြးေဟာင္းမ်ားကိုလည္း ေဒၚလာဘီလီယံႏွင့္ခ်ီ၍ ေလွ်ာ္ပစ္ခဲ့ရာ ဤသည္မွာ သေကၤတအရေရာ၊ ပထ၀ီႏုိင္ငံေရးအရပါ ထူးျခားလွသည့္ အခ်က္တစ္ခ်က္ျဖစ္ခဲ့သည္။

ၿပီးခဲ့သည္ႏွစ္မ်ားအတြင္း ျမန္မာသို႔ တ႐ုတ္တို႔၀င္ေရာက္ခဲ့ၿပီးေနာက္ ဂ်ပန္သည္ ၎၏ ပထ၀ီနယ္ပယ္ကို ျပန္ရယူႏုိင္ရန္ ျမန္မာသုိ႔ ျပန္၀င္လာခဲ့သည္။ တုိက်ိဳသည္ ျမန္မာအတြက္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္လက္ေအာက္ႏွစ္မ်ားစြာမွသည္ လက္ရိွေဆာင္ရြက္ေနေသာ စီးပြားေရးႏွင့္ ႏုိင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားအတြက္ နည္းတစ္ခါ၊ မ်ားတစ္လွည့္ျဖင့္ ေတာက္ေလွ်ာက္အကူအညီေပးခဲ့ေသာ သည္းခံႏုိင္စြမ္းရိွသည့္ မိတ္ဖက္ႏုိင္ငံ၊ ကာလရွည္ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံလာခဲ့သူ၊ အလွဴရွင္ႏုိင္ငံလည္း ျဖစ္ပါသည္။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္အာေဘးသည္ တ႐ုတ္အေပၚ မွီခုိလြန္းရမႈကို ညည္းေငြ႕ေနေသာ ျမန္မာေခါင္းေဆာင္တို႔ထံမွ ႀကိဳဆုိမႈကိုလည္း ရခဲ့သည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ အေရးပါေသာ ၀န္ႀကီးတစ္ဦးက ဂ်ပန္ႏုိင္ငံကို အေရွ႕ေတာင္အာရွတြင္ တ႐ုတ္ႏွင့္အားၿပိဳင္ေနမႈ အေနအထားကိုမ်က္ေျချပတ္မခံဘဲ ေစာင္းပါးရိပ္ျခည္ေျပာသည့္ သေဘာျဖင့္ “ပုိ၍ယံုၾကည္ေလာက္ဖြယ္ေကာင္းေသာ မိတ္ဖက္ႏုိင္ငံ” ဟု ေခၚေ၀ၚခဲ့ပါသည္။

ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ၏ ႀကီးမားမ်ားျပားလွေသာ အကူအညီမ်ားႏွင့္ ေခ်းေငြမ်ားတြင္ ရန္ကုန္မွ ၂၅ ကီလိုမီတာအကြာ ေတာင္ဘက္တြင္ရွိေသာ သီလ၀ါစီမံကိန္းလည္း ပါ၀င္သည္။ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးလုပ္ရမည့္ စီမံကိန္းဧရိယာမွာ ဟက္တာ ၂၀၀၀ ခန္႔ရွိကာ ထား၀ယ္စီမံကိန္း၏ ဆယ္ပံုတစ္ပံုခန္႔သာ ရွိသည္။ ထား၀ယ္စီမံကိန္းမွာ စစ္အစုိးရလက္ထက္၂၀၀၈ ခုႏွစ္တြင္ ထုိင္းေဆာက္လုပ္ေရး ကုမၸဏီႀကီး အီတာလ်ံ-ထုိင္းကုမၸဏီက လုပ္ကိုင္ခြင့္ရခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ယခုေတာ့ သီလ၀ါတြင္ ဂ်ပန္အစိုးရႏွင့္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံသူမ်ားသည္ ေငြမ်ားကို ထည့္သြင္းျမႇဳပ္ႏွံေနပါၿပီ။ သီလ၀ါဇုန္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးႏွင့္ ဆက္စပ္ေနသည့္ စက္႐ံုမ်ားတည္ေဆာက္ေရးအတြက္ ဂ်ပန္သည္ ေဒၚလာ သန္း ၂၀၀ ေပးထားၿပီးေနာက္လည္း ထပ္ေပးဖြယ္ရွိေနသည္။ ထား၀ယ္ကိစၥကေတာ့ အာေဘး၏ ျမန္မာခရီးစဥ္တြင္ မပါ၀င္ခဲ့ပါေခ်။

ဂ်ပန္သည္ ထား၀ယ္ကိစၥကို ဥေပကၡာျပဳထားျခင္း လူသိရွင္ၾကားျပသမည္မဟုတ္ပါ။ အဓိကအားျဖင့္လည္း ထုိင္းတုိ႔ အက်ိဳးအျမတ္အတြက္ ထား၀ယ္တြင္ ေဒၚလာ ၈ ဒသမ ၅ ဘီလီယံခန္႔ကို ဘ႑ာေရးအရ ေထာက္ပံ့ေပးရန္ သူတို႔ ဘာေၾကာင့္လုပ္သင့္
ပါသလဲ။ သူတို႔ကို ဘယ္သူက အျပစ္တင္ႏုိင္ပါမည္လဲ။ ဂ်ပန္အစိုးရႏွင့္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္မ်ားက ထုိင္းတုိ႔၏ ျမန္ႏႈန္းျမင့္ ရထားလုိင္းမ်ား စီမံကိန္းကုိ စိတ္၀င္စားေၾကာင္း ျပသခဲ့ေသာအခါ ထုိအခ်က္မွာ ၎တို႔၏ အေလွ်ာ့ေပးခ်က္ႏွင့္ ႏွစ္သိမ့္ခ်က္ လည္းျဖစ္ခဲ့သည္။ ထုိင္း၏ ျမန္ႏႈန္းျမင့္ ရထားမ်ားစီမံကိန္းကုိ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံက ကုန္ၾကမ္းျဖည့္ဆည္းသူအျဖစ္ ပါ၀င္လုပ္ေဆာင္မည္ကုိ ဂ်ပန္ႏွင့္အတူ ယွဥ္ၿပိဳင္လုပ္ေဆာင္ခြင့္ေပးခဲ့သည္။

ျမန္မာအစိုးရကလည္း ေႏြးေထြးေသာ ေထာက္ခံအားေပးမႈကို အေကာင္းဆံုးေတာ့ ျပသခဲ့သည္။ ဂ်ပန္ကဲ့သို႔ပင္ ထား၀ယ္ စီမံကိန္းကို လူသိရွင္ၾကားမျငင္းပါ။ ထုိင္းဘက္ကသာ ဘ႑ာေရး ေထာက္ပံ့မႈေပးႏုိင္လွ်င္ ျမန္မာဘက္ကလည္း ဆက္လုပ္သြားမည့္ပံု ရွိေနသည္။ ျမန္မာဘက္မွ ထား၀ယ္စီမံကိန္းကို လုပ္ေဆာင္ေရးအတြက္ ခုိင္ခုိင္မာမာ (သို႔မဟုတ္) ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ေထာက္ခံအားေပးေသာ မည္သည့္ထုတ္ျပန္ေၾကညာခ်က္မွ မရွိပါ။ ထုိင္းအစိုးရေခါင္းေဆာင္မ်ားဘက္က သာကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ ျမႇင့္တင္ေျပာၾကားေနသည္သာ ရွိေနသည္။

သီလ၀ါသည္ ဂ်ပန္ႏွင့္ျမန္မာအတြက္ အျပန္အလွန္ အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းရာေနရာျဖစ္သည္။ ထား၀ယ္သည္ ထုိင္းတုိ႔အတြက္ ဗဟုိဆိပ္ကမ္း၊ ေလာင္စာစြမ္းအင္ရင္းျမစ္ႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးအတြက္ အသက္ေသြးေၾကာျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ၎စီမံကိန္းသည္ အိမ္ရွင္ ျမန္မာႏွင့္ ဘ႑ာေရးရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံေပးရမည့္ ဂ်ပန္အတြက္ မေသခ်ာေသာအရာ၊ တစ္နည္းအားျဖင့္ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ဆုိင္ရာ၊ က်န္းမာေရး႐ႈေထာင့္ႏွင့္ လူသားဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးတို႔ အေျခခံမ်ားမွၾကည့္လွ်င္ ျပႆနာပင္ရွိႏုိင္သည့္ ေနရာျဖစ္ေနသည္။ ဤသို႔ျဖင့္ ထုိင္းတုိ႔၏ ထား၀ယ္စီမံကိန္းအတြက္ အနာဂတ္ေရးေရးသာ ရွိလာေနေတာ့သည္။

ဘ႑ာေရးဆုိင္ရာ အခက္အခဲကန္႔သတ္ခ်က္မ်ားအျပင္ ထား၀ယ္ေရနက္ဆိပ္ကမ္းစီမံကိန္းမွာ အျခားအႏၲရာယ္ႀကီးေသာ ျပႆနာမ်ားလည္း ရွိသည္။ ရြာသားမ်ားကုိ ေျပာင္းေရႊ႕ခုိင္းရန္ကလည္း လုိအပ္ေနၿပီး ေရႊ႕ေျပာင္းသယ္ယူေပးမည့္ အစီအစဥ္မ်ားလည္း မရွိေသးပါ။ လူသားအရင္းအျမစ္ ျပႆနာကလည္း အေတာ္ရွိေနသည္။ ထား၀ယ္ဆိပ္ကမ္းတြင္ရွိေသာ ပင္လယ္ကလည္း ေရသိပ္မနက္ပါ။ ITD က ထုိင္းအစိုးရေက်ာေထာက္ ေနာက္ခံေပးမႈႏွင့္ စီစဥ္ေပးမႈမ်ား၏ အက်ိဳးရလဒ္မ်ားကို စိုးရိမ္ေနေၾကာင္း ျပေနေသာ္လည္း ပုဂၢလိက ကုမၸဏီပီပီ တကယ္တမ္းစိုးရိမ္သည္က သူ႔ေငြေၾကး ဆံုး႐ံႈးမည္ကုိသာ ျဖစ္သည္။

ယခုေဖာ္ျပခဲ့သည့္ စုိးရိမ္စရာျပႆနာမ်ားသည္ ထုိင္းႏုိင္ငံလံုၿခံဳေရးအတြက္ အထူးအေရးႀကီးလွသည္။ ထား၀ယ္က ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ ရိွသည္ မဟုတ္ပါ။ စီမံကိန္းမွာ ေငြအေျမာက္အျမား လုိအပ္ေနခ်ိန္တြင္ ျမန္မာအစုိးရ၏ အေျပာင္းအလဲမ်ားေသာ မူ၀ါဒအသစ္မ်ားႏွင့္ ဘာသာေရးအၾကမ္းဖက္မႈမ်ား လုပ္ေဆာင္ေနသည့္အေပၚ တရားဥပေဒအရ အဆံုးအျဖတ္ေပးပါလိမ့္မည္။ ထုိင္းအစုိးရက ထား၀ယ္ေရနက္ဆိပ္ကမ္း စီမံကိန္းေနာက္ အသည္းအသန္ လုိက္ေနျခင္းသည္ ျပည္သူလူထု၏ အရင္းအျမစ္မ်ားကုိ သက္သက္ျဖဳန္းတီးျခင္းသာ ျဖစ္သည္။

ယခုကဲ့သုိ႔ ဆက္ၿပီးလုိက္ေနပါက ထား၀ယ္ဆိပ္ကမ္းစီမံကိန္းမွာ နာမည္ဆုိးထြက္သည္ထက္ ထြက္လာပါလိမ့္မည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆုိေသာ္ ထုိင္း၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ယင္လပ္၏ အစ္ကုိျဖစ္သူ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း သက္ဆင္ကလည္း ထား၀ယ္ႏွင့္ ဆက္စပ္ေနေသာ လုပ္ငန္းအေပၚတြင္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံရန္ စိတ္၀င္စားခဲ့သည္။ ျမန္မာကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး မင္းေအာင္လိႈင္ႏွင့္ ၿပီးခဲ့သည့္ ဧၿပီလတြင္သက္ဆင္တုိ႔ေတြ႕ဆံုသည္က ထား၀ယ္ဆိပ္ကမ္းစီမံကိန္းအေပၚ သံသယမ်ား ႀကီးထြားလာေစသည္။ ကုန္က်မႈမ်ားကုိ အစိုးရ၏ သယံဇာတမ်ားႏွင့္ အစားထုိးေနသည္ဆုိပါက ITD ႏွင့္အစိုးရအတြင္း လူမ်ားႏွင့္ဆက္ဆံေရးကို စံုစမ္းစစ္ေဆးသင့္သည္။

ေသခ်ာသည့္အခ်က္မွာ ထား၀ယ္ဆိပ္ကမ္းစီမံကိန္းကို ဦးေဆာင္သည့္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ယင္လပ္သာ ျဖစ္သည္။ ယခင္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ အဘီဆစ္လက္ထက္က ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ စက္မႈဇုန္ေဆာက္လုပ္ရန္သာ ထုိင္းႏုိင္ငံဘက္က စိတ္၀င္စားခဲ့သည္။ အဘီဆစ္ လူသိရွင္ၾကား ေျပာၾကားခဲ့သည့္ မက္တပြတ္စက္မႈဇုန္ကသာ ထုိင္းႏုိင္ငံက စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ ေသခ်ာေရရာေသာ ေနရာတစ္ခု
ျဖစ္သည္။

ထား၀ယ္စီမံကိန္းကမႈ ထုိင္းအစုိးရကုိ ေရလုိက္လြဲေန႐ံုသာမက ထုိင္းႏိုင္ငံႀကီးပြားဖံြ႔ၿဖိဳးမႈ ေျခလွမ္းမ်ားကိုပါ လြဲမွားေစသည္။ အေရွ႕ပိုင္းကမ္းနယ္ေျမသည္ အလားအလာေကာင္းသည္ မွန္ေသာ္လည္း ထုိင္းႏိုင္ငံ လန္ခ်ဘန္ဆိပ္ကမ္းဧရိယာသည္လည္း အနာဂတ္ဖံြ႕ၿဖိဳးမႈမ်ားအတြက္ အေကာင္းဆံုးေနရာတစ္ခုျဖစ္သည္။ လန္ခ်ာဘန္ဆိပ္ကမ္းက တုိးပြားလာေသာ စြမ္းေဆာင္ႏႈန္းသည္ အျခားေရနက္ဆိပ္ကမ္းအသစ္တစ္ခု၏ ေဆာင္ရြက္ရန္ႏႈန္း သံုးပံုတစ္ပံုႏွင့္ ညီမွ်လာပါလိမ့္မည္။

တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ မယ္တပြတ္စက္မႈဇုန္အတြက္လည္း အစိုးရ၏ ေဆာင္ရြက္မႈမ်ားႏွင္ ့သက္ဆုိင္ရာ အရပ္သားအဖဲြ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ ေျပာဆုိေဆြးေႏြးမႈမ်ား လုိအပ္ေနသည္။ ထုိင္းႏုိင္ငံ၏ သက္တမ္းၾကာရွည္ေနသည့္ စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားကုိ ပိုမိုတိုးခ်ဲ႕ရန္ လုိအပ္သည္။ အရပ္သားအဖဲြ႕ အစည္းမ်ားပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈမပါေသာ လုပ္ငန္းမ်ားသည္ ယံုၾကည္မႈႏွင့္ ေစတနာမပါရိွသည့္အတြက္ အခက္အခဲႀကဳံေတြ႔ရ မည္သာျဖစ္သည္။

အေရွ႕ပိုင္းက ဆိပ္ကမ္းမ်ား တိုးတက္ဖံြ႕ၿဖိဳးလာသည္ဆုိလွ်င္ ထုိင္းႏိုင္ငံ၏ စီးပြားေရးတိုးတက္ေရးႏွင့္ စြမ္းအင္လုိအပ္မႈစသည့္ အနာဂတ္ဖံံြ႕ၿဖိဳးမႈလုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ မလံုေလာက္ေသးပါ။ ထိုင္းေငြေၾကးဘတ္ ၂ ဒသမ ၂ ထရီလီယံ ျမႇဳပ္ႏွံရသည့္ စီမံကိန္းႀကီးသည္ ထိုင္းႏုိင္ငံအတြက္ လံုေလာက္ေသာအက်ိဳးအျမတ္ရရိွႏုိင္ေၾကာင္း ထုိင္းအစိုးရအေနျဖင့္ ေသခ်ာမႈရိွရမည္။

လန္ခ်ဘန္ဆိပ္ကမ္းႏွင့္ အျခားပို႔ေဆာင္ေရးအရင္းအျမစ္မ်ားအျပင္ ထုိင္းႏုိင္ငံအေနျဖင့္ အနာဂတ္တြင္ လာမည့္ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားအတြင္း ဆိပ္ကမ္းအသစ္ လုိအပ္လာႏုိင္သည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ထုိင္းႏုိင္ငံက အျပည့္အ၀ ထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္သည့္ ထုိင္းပိုင္နက္ နယ္ေျမအတြင္း ျဖစ္ဖုိ႔လုိအပ္သည္။

(ဘန္ေကာက္ပုိ႔စ္သတင္းစာပါ ခ်ဴလာေလာင္ကြန္တကၠသိုလ္တြဲဖက္ပါေမာကၡ မစၥတာ Thitinan Pongsudhirak ၏ေဆာင္းပါးကုိ ေက်ာ္မ်ဳိးႏွင့္ထားထားျမင့္က မူရင္းအတုိင္း ဘာသာျပန္ဆုိသည္)

by 7day news